Dieet

Sacharine – de zoetstof die geschikt is voor diabetici

9views

Bedrijven gebruiken sacharine als een non-food of kunstmatige zoetstof. Mensen ontdekten de stof voor het eerst bij toeval in 1879 en het gebruik werd wijdverspreid tijdens de Eerste Wereldoorlog vanwege suikertekorten.

Fabrikanten produceren sacharine door middel van verschillende chemische processen waarbij de chemische stof tolueen of anthranilzuur als belangrijkste ingrediënt wordt gebruikt. Het proces produceert een wit, kristallijn poeder dat stabiel is onder verschillende omstandigheden.

Sacharine kent drie vormen:

  • Sacharinezuur;
  • Natriumsacharine;
  • Calciumsacharine.

Natriumsacharine is de populairste kunstmatige zoetstof, hoewel het een bittere, metaalachtige nasmaak heeft.

Mensen kunnen sacharine niet metaboliseren, wat betekent dat het niet bijdraagt aan iemands energie en geen calorieën of koolhydraten bevat. Om deze redenen kunnen mensen met diabetes of mensen die willen afvallen sacharine kiezen als alternatief voor suiker. Omdat het 300-500 keer zoeter is dan gewone suiker, is een zeer kleine hoeveelheid niet nodig om voedingsmiddelen zoeter te maken.

Fabrikanten kunnen het combineren met andere zoetstoffen, zoals aspartaam, om de bittere smaak tegen te gaan.

Voedselfabrikanten gebruiken vaak sacharine omdat het vrij stabiel is en lang houdbaar. Het is veilig om te eten, zelfs na jaren van opslag.

Naast koolzuurhoudende dieetdranken wordt sacharine gebruikt om caloriearme snoepjes, jam, gelei en koekjes te zoeten.

Sacharine kan net als tafelsuiker worden gebruikt om op voedingsmiddelen te strooien, zoals ontbijtgranen of fruit, of worden gebruikt als suikervervanger in koffie of baksels.

Het is ook te vinden in cosmetische producten zoals tandpasta en mondwater. Daarnaast is het een veelgebruikt ingrediënt in medicijnen, vitamines en geneesmiddelen.

In de Europese Unie kan sacharine die is toegevoegd aan voedingsmiddelen of dranken worden aangeduid als E954 op het voedingswaarde-etiket.

Sacharine is verkrijgbaar in korrel- of vloeibare vorm, waarbij één portie een zoetheid geeft die vergelijkbaar is met twee theelepels suiker.

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid en de Amerikaanse Food and Drug Administration zijn het erover eens dat sacharine veilig is voor menselijke consumptie.

Dit was echter niet altijd het geval, want verschillende onderzoeken bij ratten in de jaren zeventig brachten sacharine in verband met de ontwikkeling van blaaskanker.

Het is sindsdien geclassificeerd als mogelijk kankerverwekkend voor mensen. Nader onderzoek wees echter uit dat de ontwikkeling van kanker bij ratten niet wordt overgedragen op mensen.

Waarnemingsstudies bij mensen laten geen duidelijk verband zien tussen sacharineconsumptie en kankerrisico.

Vanwege het gebrek aan solide bewijs dat sacharine in verband brengt met het ontstaan van kanker, is de classificatie veranderd en wordt het officieel als veilig beschouwd om te consumeren.

Bronnen: